Jaarthema 2020-2021: 

Het Goede Leven

We leven in een tijd van willekeur: 'alles is toegestaan'. Goed is wat ons goed doet. Maar wat doet ons werkelijk goed? En wat is goed - voor ons en voor anderen? Wat is het waard om ons leven op af te stemmen? Er zijn vele aspecten van Het Goede Leven en die vragen om een verdere verkenning.

 

Thema van de week

Elke week komt een aspect van Het goede leven aan de orde. Met een korte omschrijving, een gedicht, een lied, een mening, een situatie. Om zelf mee aan de gang te gaan, om over na te denken. Maar ook het samen delen, naar elkaar luisteren, een mening vormen, of juist in verwarring gebracht worden wat weer tot nadenken zet ... is waardevol. Daarvoor zal wekelijks een kleinschalige bijeenkomst georganiseerd worden. U / je bent van harte welkom, en natuurlijk ook om een thema aan te dragen en/of voor te bereiden. (Idee? Mail!)

De opzet van deze wekelijkse thema-bijeenkomsten is: inloop vanaf 19:45 uur met koffie en thee; start om 20:00 uur en afsluiting om 21:00 uur. De bijeenkomsten zijn met een beperkt aantal deelnemers die zich vooraf aanmelden (aanmeldformulieren hieronder bij het betreffende weekthema). In deze lockdown-periode houden we geen bijeenkomsten in de kerk, maar online gaat het gewoon door!

 

27 juni - 3 juli: Levend water

Door Davitha van de Kuilen

39_01.png

Toelichting: Wilma van den Top: Levend Water, gepatineerde koperplaat, 1 mm. Sinds 3 januari 2021 geplaatst op de preekstoel in het kerkgebouw van de Hervormde PKN Gemeente in Kootwijkerbroek.

Ter onderstreping van het Woord

En de Geest en de Bruid zeggen Kom! En laat hij die dorst heeft, komen; en laat hij die wil het water des levens nemen, voor niets. Openbaringen

Een golvende waterlijn en een bewegende weerspiegeling fascineren beeldend kunstenaar Wilma van den Top. In veel van haar werk zie je deze bewegelijke spiegeling terugkomen. Zo ook in dit beeld waarin drie kabbelende horizontale golven de vlakke ondergrond van de preekstoel onderbreken. De golvende waterlijn in blauw en groen herhaalt zich in de gelaagde glazen rand aan de bovenzijde van het gestoelte. In het kunstwerk kronkelen drie lijnen, zoals er ook drie steunen onder de lessenaar van de kansel zitten.

Het kunstwerk doet me denken aan een rustig kabbelende watervlakte, waarbij je stil kunt gaan zitten, wegdromen en je eigen gedachten de vrije loop laten. Het water kent een oneindige beweging met rimpelingen die tonen hoe de wind, de stroming en het licht spelen met de waterspiegel.

39_02.png

Op deze plek, op de kansel in de kerk, dienen de waterlijnen als onderstreping van het Levend Water. Het is een letterlijke onderstreping van het Woord, de Bijbel boven op de kansel. Water is een veel gebruikt beeld in de Bijbel. Het speelt een centrale rol in de Exodus van het volk Israël in de woestijn, daar waar water de eerste en regelmatig ook schaarse levensbehoefte is van het volk van God. Mozes was het instrument in Gods hand toen er een pad door de Rode Zee ontstond en toen er drinkwater uit de rots kwam. Het water speelt hierin op verschillende manieren een cruciale rol als redder. Door de hele Bijbel heen staat water symbool voor God als bron van het leven.

Ook bij de Grieken en de Romeinen in de antieke oudheid komt het water veel voor in de mythologische verhalen. Ook tegenwoordig kunnen we het vernuftige weg- en waterbouw erfgoed van de Romeinen nog zien. De aquaducten die de Romeinen bouwden tonen hoe groot zij het belang van schoon en vers water beschouwden.

In diverse culturen en religies staat water centraal als instrument van reiniging. In zowel het jodendom, het boeddhisme, het hindoeïsme, de islam als het christendom zijn er diverse voorbeelden te noemen waarin water een rol speelt in religieuze rituelen. Zo zien we in het water van de doop het symbool voor reiniging en opstaan in een nieuw leven.

39_03.png

Jezus noemt zichzelf het levende water. In het kunstwerk op de kansel is ook een verticale lijn te zien. Die is als het ware de weerspiegeling van de steun onder de lessenaar boven op de kansel. Daardoor ontstaat een kruisvorm, waarmee het beeld ook vertelt over het offer van Christus aan het kruis voor ons, uit liefde.

Bron (tekst en afbeeldingen): www.artway.eu

TIP: Wekelijkse beeldmeditatie, aanmelden: www.artway.eu

Als u zich opgeeft voor de beeldmeditaties, zal vanaf dat moment iedere zondag een meditatie bij u in de mailbox belanden. Geheel gratis! Op zondag, opdat u hopelijk een stil moment kunt vinden om de meditatie rustig te overdenken. Op zondag, omdat het beeld het woord kan aanvullen en op eigen manier tot ons kan spreken. Iedere meditatie zal steeds gewijd zijn aan één kunstwerk, oud of nieuw, gemaakt door een christelijke kunstenaar of niet, uit Nederland, Europa of een ander werelddeel.


Al geweest in Het Goede Leven ...


4 - 10 oktober: Moed

De schrijfster Ingeborg Bachmann brengt een vorm van moed ter sprake die de meeste mensen bijzonder moeilijk vinden: de moed om ook tegenover vrienden en bekende jezelf trouw te blijven. Wat wij nodig hebben, is volgens haar: 'dapperheid tegenover je vriend'. Vaak durven wij onze vrienden niet tegen te spreken. We hebben in ons het verlangen naar harmonie. We geven liever toe om de vriendschap niet op het spel te zetten. En soms wringen wij ons daarbij in allerlei bochten. Maar moed is daarvan het tegendeel. Iemand die moedig is, staat recht overeind. Een vriendschap houdt alleen stand wanneer vrienden zichzelf trouw blijven - en elkaar soms ook weerstand bieden. Je moet dapper zijn tegenover je vriend. Je moet de moed hebben om helemaal jezelf te zijn, ook al begrijpt je vriend dit op dat moment niet.

Woensdag 7 oktober: Thema-bijeenkomst Moed, voorbereid door Hilmar. 

x

11 - 17 oktober: Vriendschap

Op 14 oktober is het thema "Vriendschap". We willen aan de hand van muziek en liedteksten dit thema met elkaar bespreken. De steun die je van vrienden krijgt, het plezier om samen dingen te doen, maar ook de pijn als je constateert dat een vriendschap eindigt of voor de ander minder belangrijk bleek als voor jou. 
Aan de hand van diverse muziek en teksten gaan we het gesprek aan. Waarbij we hopen dat je ook zelf met muziek of een liedtekst komt die voor jou het begrip vriendschap verwoord. Dit mag instrumentaal, klassiek, kerkelijk of popmuziek zijn. Het gaat om wat jouw er in aanspreekt.

__

Lied 388, vers 3
Voor jong en voor oud, een plaats aan de tafel,
Want iedere stem geeft klank aan het koor
Een hand zoekt een hand, de jongste de oudste;
Ze vinden elkaar en niemand gaat voor

I’ll be there for you – Intro-lied van ‘Friends’
I’ll be there for you, when the rain starts to pour
I’ll be there for you, live I’ve been there before
I’ll be there for you, ‘cause you’re there for me too

Woensdag 14 oktober: Thema-bijeenkomst Vriendschap, voorbereid door Joost.

 

18 - 24 oktober: Vrije tijd

Voorbereid door: Leonie

Vrije tijd, tijd om tot rust te komen.
Het is deze week vakantie voor de scholen in onze regio en daarmee ook voor veel gezinnen. Tijd om even tot rust te komen. Maar hoe werkt dat eigenlijk wat denken en voelen we eigenlijk bij vrije tijd, bij rust?

__

Mattheus 11: 28 - 30

Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

 

Wim Sonneveld - Zo heerlijk rustig

Heel alleen aan het strand
Lekker lui in het zand
Zo heerlijk rustig

Met je hoed heel gracieus
Op de punt van je neus
Zo heerlijk rustig

Er kwam een bootje over zee
Dat nam al je misere mee
En je ligt heel alleen
Alles is om je heen

Zo heerlijk rustig...

Vragen: 
- Er zit iets uitnodigends in, als Jezus zegt: kom naar mij, dan zal ik jullie rust geven.
Wat betekent rust voor u, voor jou? Kun je naar rust verlangen? 
- God rustte op de zevende dag. Is zondag een bijzondere dag, een dag van rust, van vrij zijn? waaraan merk je/merkt u dat?
- Er bestaan verschillende soorten rust. Kunt u er een paar noemen? 
- Bent u in staat rust te nemen? Kon u dat vroeger, heb je rust in jezelf? Wanneer neemt u/ neem jij tijd voor u/je zelf?

 

25 - 31 oktober: Een perfect leven?

Voorbereid door: Hilmar

In de maatschappij wordt de lat steeds hoger gelegd. We moeten presteren, tenminste in iets uitblinken, middenmaat is niet voldoende, laat staan falen. En als het niet gaat zoals wordt verwacht, is het leven dan mislukt? Of is juist de mislukking, de onverwachte wending, die het leven glans geeft? Als je het onder ogen durft te zien? Kortom, voldoende om over na te denken!

De week wordt afgesloten op zaterdag 31 oktober, Hervormingsdag. De Protestantse Kerk organiseert die avond een online festival over het goede en mislukte leven. Minister-president Mark Rutte houdt online de Protestantse Lezing en hij staat stil bij de vraag: 'Is een goed leven een perfect leven?' Verder zijn er diverse andere sprekers, afgewisseld door muziek van The Bowery. Je kan de avond via livestream bijwonen op www.protestantsekerk.nl van 20:30 - 22:00 uur.

 

1 - 7 november: Troost

Voorbereid door: Nely

Wat is troost? Volgens Jan Stevens, coach bij rouw, rouwprocessen en verlieservaringen, is troost een vorm van steun gericht op het verminderen van pijn of verdriet bij de ander. Dat kan op tal van manieren. Hij noemt enkele voorbeelden, maar het lijkt mij wel spannend om tijdens een bijeenkomst met elkaar eens af te tasten op welke manieren wij ons getroost weten en de ander troosten. 
Nu we vanwege het coronavirus niet dicht bij elkaar kunnen zijn, lijkt elkaar troosten en steunen moeilijker dan anders. We missen elkaar, de troostende arm en het aanwezig zijn van de ander. 
Verdriet vraagt om een liefdevol gebaar. Gebaren en rituelen helpen om verdriet draagbaar te maken. Zo kan een kaarsje aansteken voor een dierbaar persoon een tastbaar en troostend ritueel zijn. 

In de christelijke traditie kennen we oude en nieuwe rituelen die mensen helpen de weg te vinden in hun emoties. Al weer een aantal jaren organiseert de Ontmoetingskerk Lichtuur. Een nieuw ritueel, waarbij iedereen welkom is en geliefden kan gedenken met het aansteken van een kaarsje. 
Ook dit jaar is er op 2 november Lichtuur en gedenken we met gedichten, muziek, stilte en het aansteken van kaarsjes. We staan stil bij het verdriet om mensen die we missen, om mensen die lijden aan het leven, om mensen die ernstig ziek zijn. We zitten midden in de 2e coronagolf en ik kan me voorstellen dat er meer dan ooit behoefte is aan dit troostend ritueel. 
Wat mij troost bij het aansteken van de kaarsjes voor geliefden is een tekst van Anja de Jong

We noemen de namen,
hardop, één voor één
in de wetenschap:
God vergeet er géén.

Lichtuur vindt plaats in drie tijdsblokken: vanaf 18:30, 19:30 en 20:30 uur. Iedereen is van harte welkom en kan een kaarsje aansteken. Het is ook mogelijk dat wij namens u een kaarsje aansteken. 
Aanmeldingsformulier, het kaarsje-aanvraagformulier en meer informatie vindt u in onze agenda.

 

8 - 14 november: Delen

Voorbereid door: Jan Willem

Delen. Je geeft iets weg, of krijgt het juist. Wordt het minder voor de één, of voor allebei juist méér? Kan alles wel gedeeld worden?
Nadenken en het maken van ingewikkelde keuzes lijken ons te worden bespaard bij de wonderbaarlijke spijziging. Zelfs de jongen met de broden en de vissen lijkt te ontsnappen. ("En Jezus nam het brood." Johannes 6.)

Hoe makkelijk of hoe moeilijk is delen eigenlijk voor ons? Daar kan je heel gestructureerd over nadenken. Of je laat het gewoon gebeuren in je hoofd, met deze begrippen:
Kiezen of delen
Lief en leed delen
Gedeelde smart is halve smart
Voorrang op een rotonde
Karl Marx
Het leeuwendeel
Give, but give until it hurts
Brexit
Maar het is mijn bal
Goed bedeeld zijn
Dorcas Voedselactie
Het hemd is nader dan de rok

 

15 - 21 november: Contact

Voorbereid door: Hilmar

Contacten met mensen om je heen zijn heel belangrijk. Geen mens kan zonder. Toch kunnen allerlei vormen van contact opeens of geleidelijk verminderen, stoppen of veranderen. Dat kan zeer ingrijpend zijn. We merken dit bijvoorbeeld allemaal sinds Corona. In april 2020 stond er een artikel in Trouw over de schadelijkheid van het ontbreken van contact. Lezen.

De kerkenraad wil graag weten wat er in de contacten is veranderd en vooral ook welke ideeën er zijn om contacten anders of weer op te pakken. Alle gemeenteleden van jong tot oud en en iedereen met een hechte of zijdelingse binding met de Ontmoetingskerk zijn van harte uitgenodigd om de vragenlijst in te vullen! Vragenlijst over contact

 

22 - 28 november: Sterven en dood

Voorbereid door: Leonie

Het is en blijft een lastig en pijnlijk onderwerp: de dood. Tegelijk weet iedereen die leeft dat de dag komt dat hij of zij sterven zal. Sommige mensen worden daar heel bang van, willen het maar het liefste niet weten. Andere mensen proberen juist vanuit dit besef elke dag bewust te leven. Ze proberen de goede dingen die er zijn iedere dag te koesteren, juist ook omdat ze weten ook van de pijn en het verdriet.

In de Bijbel, bijvoorbeeld in de brieven van Paulus is er bovendien het besef van een ander leven, een leven bij God. Wanneer ons aardse leven voorbij is mogen we weten van een ander een beter en completer leven bij God. Met Christus die van de doden is opgewekt is dit een belofte aan ons allen, dat de dood, dat het donker niet het laatste woord heeft.

Hoe dat leven bij God er precies uitziet weet niemand, niemand kwam ooit terug om het te vertellen.
Een mooi gedicht hierover vind ik het gedicht Herfst van Rainer Maria Rilke:

De blaren vallen, vallen als van ver,
als welkten in de hemel verre tuinen;
ze vallen met ontkennende gebaren.

En in de nachten valt de zware aarde
uit alle sterren in de eenzaamheid.

Wij allen vallen. Deze hand zal vallen.
En kijk ik naar de andere: het is in alle.

Maar Een is er. Hij vangt dit vallen
oneindig teder in zijn handen op.

We weten allemaal dat er een dag komt dat we sterven zullen, maar juist dat we vertrouwen mogen
dat we worden opgevangen kan ons aansporen het goede te blijven zoeken in ons leven hier,
vandaag en morgen. Te blijven streven naar het mooie, het goede, het tedere en liefdevolle.
Bewust te leven.

 

29 november - 5 december: Hoop

Voorbereid door: Leonie

Het symbool voor hoop is een anker. Vasthoudend.
Hoop heeft iets taais, iets onverschrokkens. Hoop heeft uithoudingsvermogen.

De anglicaanse bisschop Desmond Tutu spreekt over hoop en benadrukt daarbij dat hoop niet hetzelfde is als optimisme:

"Optimisme veronderstelt duidelijke tekenen dat er dingen veranderen,
zinvolle woorden en eenduidige daden die wijzen op echte vooruitgang. Ik
hoor nog niet genoeg zinvolle woorden, en zie ook niet genoeg eenduidige
daden die optimisme rechtvaardigen.
Dat betekent echter niet dat ik zonder hoop ben. Ik ben een christen. Mijn
geloof zet mij ertoe aan te hopen tegen beter weten in, te vertrouwen op
dingen die we nu nog niet zien. Hoop houdt vol tegenover bewijzen van
het tegendeel, en laat zich niet afschrikken door tegenslagen en
teleurstelling."

Juist de veranderingen in Zuid Afrika, die voor onmogelijk werden gehouden, voeden zijn hoop dat
verandering ten goede altijd mogelijk is.
Hoop is dus niet gebaseerd op wat we nu zien, al kunnen gunstige ontwikkelingen onze hoop
versterken. Hoop heeft te maken met ons geloof: het geloof in Gods betrokkenheid bij deze wereld,
Gods betrokkenheid bij mensen.

Lied 263 : 2 zingt

Wees Gij mijn wijsheid, de rust in mijn hart,
bevrijding van wat mij ontstelt en verwart,
de hoop die mij grond geeft als alles verdwijnt,
het duister mij aangrijpt, de zon niet meer schijnt.

Waar hopen wij op? Waar zijn we bang voor? En waarin zie jij / ziet u zelf tekenen van hoop?

We houden een thema-bijeenkomst in de Ontmoetingskerk op
woensdag 2 december, van 20:00 tot 21:00 uur (inloop vanaf 19:45 uur).

Aanmeldformulier bijeenkomst 2 december

 

6 - 12 december: Mens-en-rechten

Voorbereid door: Fred, Pieter, Trudy, Ronald (Amnesty groep Ontmoetingskerk)

Deze week is op 10 december de internationale dag van de mensenrechten

Om over na te denken:

  • In de Bijbel vinden we verhalen over:
    • Talent: Iedereen heeft talent, iedereen telt mee, iedereen is een uniek deel van de schepping en opgeroepen zich naar vermogen te ontwikkelen.
    • Naastenliefde: In dienstbaarheid er zijn voor je naasten die het minder treffen.
  • Uit de universele verklaring voor de rechten van de mens:
    • Artikel 1: Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren. Zij zijn begiftigd met verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander in een geest van broederschap te gedragen.
    • Artikel 26: Een ieder heeft recht op onderwijs […] Het onderwijs zal gericht zijn op de volle ontwikkeling van de menselijke persoonlijkheid en op de versterking van de eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Het zal het begrip, de verdraagzaamheid en de vriendschap onder alle naties, rassen of godsdienstige groepen bevorderen […].
    • Volledige tekst op https://www.amnesty-international.be/uvrm-volledig
  • Uit de uitvoeringsagenda SamenLeven 2020 van de gemeente Gouda:
    • "De Goudse samenleving is een bont geheel van bijzondere mensen met hun eigen afkomst, principes, geaardheid, levensovertuiging, etc. Binnen die diverse samenleving speelt burgerschap een belangrijke rol. Burgerschap geeft de spelregels voor het samenleven; de rechten en de plichten."
    • "Er zijn nog steeds Gouwenaars die worden gediscrimineerd om hun (godsdienstige) levensovertuiging, etniciteit, beperking of seksuele geaardheid. Sommige Gouwenaars vinden het moeilijk om hun weg te vinden in de samenleving. En Gouwenaars die fysiek of geestelijk niet alles kunnen doen wat zij zouden willen, blijken vaak nog steeds te worden achtergesteld."

Om te doen:

  • Schrijfactie Amnesty International zie https://www.amnesty.nl/write-for-rights
  • N.B. Brieven of kaarten kunt u inleveren in de brievenbus van de kerk (die hangt aan de kant van de fietsenstalling aan de Dunantsingel), wij versturen ze dan
  • Op 10 december van 16.00 -19.00 uur organiseert Amnesty Gouda via ZOOM het online schrijfevenement  ''PAK DIE PEN, TEGEN ONRECHT'. We vertellen over de mensen voor wie we schrijven en vertonen filmpjes. Je kan meepraten, vragen stellen en ideeën spuien. Opgeven tot 10 december via secretariaat@gouda.amnesty.nl
  • Op woensdag 9 december van 20:00 - 21:00 uur houden we een themabijeenkomst in de Ontmoetingskerk. We willen stilstaan bij vragen als:
    • Wat doet u om mensenrechten na te leven?
    • Wat of wie heeft u daarbij geïnspireerd?
    • Wat kan er in Gouda beter op het gebied van mensenrechten?
    • Wat kunnen wij zelf in Gouda doen?

Aanmeldformulier bijeenkomst 9 december

 

13 - 19 december: KerstWandelTheater

Voorbereid door: heel veel gemeenteleden!

Ontmoetingskerk Gouda organiseert de 10e editie van het KerstWandelTheater. De eerste negen jaar was het een wandeling langs scènes die samen het kerstverhaal van de geboorte van Jezus vertelden. Met langs de route honderden lichtjes.

Deze jubileumeditie is corona-proof en geheel online. Het was een flinke uitdaging, maar door zoveel enthousiasme, energie, creativiteit en inzet van uiteenlopende talenten is er een geweldig resultaat!

Vanaf vrijdagavond 18 december 18:30 uur kan je het KerstWandelTheater online 'lopen'. Het kerstverhaal van de geboorte van Jezus wordt in een aantal theateroptredens en filmpjes getoond. Iedere scène wordt geïntroduceerd met een kleine activiteit: een kaars aansteken, op een andere plek gaan zitten, een prijsvraag, het glas heffen op elkaar et cetera. Je kan ook alle scènes achterelkaar als één film bekijken.

Al nieuwsgierig? Meer informatie, nieuws en inspiratie kan je vinden op www.kerstwandeltheatergouda.nl
Op die site is ook de uitzending zelf. Lees ook het artikel in de Goudse Post.

 

20 - 26 december: Geef licht!

Uit: "Op weg naar Kerst", adventskalender 2020

Geef licht! Het goede leven met elkaar delen. Met de geboorte van Jezus gaf God ons licht in het donker. Wij mogen dat licht betekenis geven en laten zien dat we leven vanuit de hoop op een beter leven. Dát delen en dát vieren met de mensen om ons heen, maakt het leven goed. In de ander komt iets van God naar ons toe en zien we een glimp van het licht van Christus.

      Lied 1005, vers 1
Zoekend naar licht hier in het duister,
Zoeken wij U, waarheid en kracht.
Maak ons uw volk, heilig, vol luister,
Schijn in de donkere nacht.
Christus, ons licht,
Schijn door ons heen, schijn door het duister.
Christus, ons licht,
Schijn ook vandaag, hier in uw huis.

(het gehele lied in het engels is te beluisteren op petrus.protestantsekerk.nl/artikel/longing-for-light )

 

27 december - 2 januari: Wees niet bezorgd

Deze week sluiten we het jaar 2020 af, een jaar dat zo anders is gegaan dan was verwacht. Hoe zal het gaan in het nieuwe jaar dat voor ons ligt? Kunnen we nog hoop hebben naast de onzekerheden, zorgen en angst? Door de eeuwen heen hebben mensen vertrouwen geput uit de woorden van Mattheus, en misschien ligt daar ook wel het enige antwoord:

__

Mattheüs 6 : 25-34
Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding?
Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij?
Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?
En wat maken jullie je zorgen over kleding? Kijk eens naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet.
Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen.
Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen?
Vraag je dus niet bezorgd af: “Wat zullen we eten?” of: “Wat zullen we drinken?” of: “Waarmee zullen we ons kleden?”
Dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben.
Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.
Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Rieteke Hoogendoorn maakte een quilt, geïnspireerd op deze bijbeltekst:
13_Wees_niet_bezorgd_afbeelding.png
bron: www.bijbelquilts.nl

Een vierluik.

De twee buitenste luiken vertellen over het leven van alledag. Ons eten, drinken, onze kleding, ons werk en huis.
De donkere wolken en de oranje streep morgenlicht staan symbool voor de zorgen die we kunnen hebben over morgen.
Ze kunnen ons beheersen, soms lukt het ons niet om ze los te laten. De handen bovenin links en rechts vertellen ons dat God Zijn handen naar ons uitstrekt zodat wij alle zorgen daarin kunnen leggen.
In de  middelste twee luiken zien we de vogels en de lelies, zij leven in afhankelijkheid van God.
Een voorbeeld voor ons.

 

3 - 9 januari: online kerkdiensten

Vanaf maart 2020 zijn onze kerkdiensten online te volgen. Aanvankelijk is ervoor gekozen om de vorm en opbouw zoveel mogelijk te laten zijn zoals we gewend waren. Toch is wel duidelijk dat het fysiek bijwonen van een dienst heel anders beleefd wordt dan digitaal. Daarbij komt dat voorlopig de kerkdiensten nog wel een tijdje online blijven bestaan. Daarom is het goed om ons af te vragen of en hoe we de diensten anders kunnen vormgeven. Ieders inbreng is van harte welkom!

Op donderdagavond 7 januari is er om 20:00 (tot ongeveer 21:00) een online bijeenkomst (met ZOOM) om te brainstormen over online kerkdiensten. Denk alvast na over:

  • Wat werkt goed?
  • Wat kan anders?
  • Wat heb je gezien / gehoord / meegemaakt bij andere kerken?

Je kan je hier aanmelden. Er is plek voor maximaal 30 deelnemers. Zo nodig wordt er een tweede bijeenkomst gepland. Kan of wil je niet via ZOOM deelnemen, maar heb je wel ideeën, dan kan je die mailen naar: voorzitter@ontmoetingskerkgouda.nl

 

10 - 16 januari: Begroeten

Je kent het vast wel: iemand komt voorbij en geeft je een glimlach, een knikje of een zwaai. Zomaar een onbekende die even je pad kruist en daarna weer uit het zicht is. Je blijft misschien wat verbaasd achter, wellicht nog met een glimlach op je gezicht. De kleine moeite van een begoeting geeft energie, wat een krachtig gebaar! Daar word ik blij van.

Zelf doen: Begroet de mensen die je tegenkomt met een groet, glimlach, knikje of zwaai. Doe dat eens een dag, en misschien nog een dag, en … misschien wordt het een goede gewoonte!

15_jmdghvam.png

 

17 - 23 januari: Week van Gebed voor Eenheid

De zusters uit de oecumenische kloostergemeenschap in Grandchamp (Zwitserland) hebben dit jaar het thema gekozen voor de Week van Gebed voor Eenheid: #blijfinmijnliefde.

De zusters wijzen op de verbondenheid met Christus als bron van de vrucht van eenheid. Jezus Christus zei tegen zijn discipelen: ‘Blijf in mijn liefde en je zult veel vrucht dragen.’ Hij blijft in de liefde van de Vader en wil niets liever dan die met ons delen. Hiervoor gebruikt Hij het beeld van de wijnstok. Hij is de wijnstok en de Vader de wijnbouwer. Die snoeit ons en maakt ons heel, zodat wij hem kunnen eren en vrucht dragen. Vrucht die zichtbaar wordt in eenheid. Dat is wat we hopen dat er in deze Week van Gebed gebeurt. Dat werkt door in verbinding met jezelf, met Christus, met anderen en met de wereld.

Voor meer informatie en inspiratie, ga naar www.weekvangebed.nl, ook voor kinderen (link), voor tieners (link) en jongeren (link).

Logo RGB DIAP

Op zondag 17 januari is er een oecomenische viering om 11 uur in de H. Josephkerk voor de geloofsgemeenschappen van Antonius van Padua, de Federatie Gouda, Ontmoetingskerk, en De Veste. De voorgangers zijn ds. Kim Magnée-de Berg, ds. Leonie Bos, pastor Paul Schuurmans en ds. David van Veen. Je kan deze dienst online meebeleven.

 

24 - 30 januari: Zwijgen

Uit: Het kleine boekje van het Goede leven, Anselm Grün

Dag Hammarskjöld, die als secretaris -generaal van de VN onvermoeibaar in dienst stond van de vrede, heeft de waarde van stilte voor zichzelf onderkend. Hij, die voortdurend onderweg was om conflicten op te lossen, gunde zichzelf steeds weer perioden van stilte. Stilte was voor hem de voorwaarde om te kunnen werken. Dat wordt duidelijk uit zijn woorden:

Begrijpen - door stilte.
Werken – vanuit stilte.
Winnen – in stilte.

Je leert de ander te begrijpen wanneer je met hem praat. Maar je hebt ook stilte nodig om te kijken op de bodem van zijn ziel en hen van daaruit ten diepste te begrijpen.
Je begrijpt de samenhangen in deze wereld alleen wanneer je een stapje terug doet en in stilte als het ware met nieuwe ogen naar alles kijkt.
Je manier van werken komt voort uit de stilte. Wanneer je handelt vanuit de stilte, dan zullen je activiteiten effectiever zijn dan de activiteiten van iemand die erg gejaagd is. Want in de stilte heb je ingezien waar het om gaat. De stilte geeft jou de kracht nu ook te doen wat je hebt onderkend. En je zult alles wat je belangrijk vindt, consequent en rustig aanpakken.

De grote invloed die Dag Hammarskjöld als secretaris-generaal van de VN had met zijn politieke activiteiten, kwam uiteindelijk voort uit de stilte die hij zichzelf steeds gunde. Stilte was volgens hem ook het fundament van iedere stap vooruit. Als je handelt vanuit de stilte, dan slaag je ook in wat je nastreeft. Maar een stap vooruit doen vanuit de stilte betekent nog iets anders. Als je succes hebt, dan heb je de stilte nodig om je helemaal niet te laten voorstaan op je succes. Want als jij je identiteit ontleent aan je successen, dan blijf je innerlijk stilstaan. Je pocht met je overwinningen en verheft je boven anderen. Door stil te worden kom je echter weer met beide benen op de grond te staan. Stilte confronteert je met je eigen leegte en middelmatigheid. Zo laat je zien dat winnen ook altijd een geschenk van boven is. Als je een stap vooruit doet vanuit de stilte, dan zul jij je successen niet luidruchtig vieren. Dan zul je dankbaar zijn.
Als je wint, dan gebeurt dat niet ten koste van anderen. Integendeel: jouw succes maakt hun duidelijk dat ook zij kunnen slagen in hun leven.

 

31 januari - 6 februari: Pelgrim

Uit van Dale: pel·grim (de; m,v; meervoud: pelgrims) 1. bedevaartganger

Pelgrim, pilgrim, pellegrino, van het Latijnse peregrinus, dat betekent letterlijk iemand die over de akkers loopt, een landloper. Met pelgrim wordt iemand bedoeld, die onderweg is naar een bijzonder doel, meestal een religieus doel, liefst ver weg. Meer lezen over pelgrimeren: kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/p/pelgrimeren

“Pelgrimeren is wandelen met je ziel, kijken met je innerlijk oog, luisteren met je hart, en zo het geheim van het leven op het spoor komen." (Jeroen Gooskens)

Pelgrimeren is een bron van inspiratie in de muziek. Twee voorbeelden:

 
    1. Op 26 mei 2019 werd 'Impressions of a Pilgrimage' van de Goudse componist Dick le Mair uitgevoerd in een Goudse Glazen special in de Sint Janskerk, door een projectkoor onder leiding van Hermy Wiechers. De muziek is te beluisteren op: dicklemair.nl/projecten/impressions-pilgrimage
    2. Een Zuid-Afrikaans pelgrimsgebed, gezongen door Elbert Smelt en Rachel Rosier: www.youtube.com/watch?v=TkiSgc_OLUA

Om over na te denken: Stel je leven voor als een pelgrimstocht om God te zoeken en te ontmoeten. Kijk eens terug en kijk vooruit. De richting is geen rechte lijn, maar wordt steeds bijgesteld. Soms een klein beetje, soms onverwacht heel rigoreus. Deels heb je het in eigen hand door het maken van keuzes, maar misschien wel vaker wordt het bepaald door het lot of door de hand van God. Waar ga je naar toe? Lukt het je om verder te kijken dan je zorgen en beslommeringen? Wat vind je werkelijk belangrijk in het leven? Waaruit blijkt dat?

 

7 - 13 februari: Lichtje

In de stilteruimte in de kerk staat een schaal, een schaal voor lichtjes voor gebedsintenties. Voorafgaand aan de dienst kan (of kon) je een lichtje aansteken voor wat je ter harte gaat. In stilte. Een vlammetje van hoop of wanhoop, van zorg, voor troost of uit dankbaarheid. De schaal met lichtjes wordt aan het begin van de dienst naar binnengedragen en krijgt een plek in ons midden, op de tafel. Zo leggen we onze gebedsintenties neer bij God.

Nu we voorlopig niet in de kerk aanwezig zijn tijdens de kerkdienst, kunnen we niet meer zelf een lichtje aansteken. Maar dat kan wel voor je gedaan worden!

Op de website kan je het aansteken van een lichtje voor jou aanvragen. Dat gaat eenvoudig op www.ontmoetingskerkgouda.nl/lichtje. Vul het getoonde nummer in en klik op ‘verzenden’. Voor elke aanvraag wordt een lichtje ontstoken in de eerstvolgende kerkdienst. Deze aanvragen zijn altijd anoniem.

Als je niet digitaal wilt of kunt aanvragen, of je wilt graag een toelichting geven, neem dan contact op met Leonie. Ook het aanvragen van een voorbede kan je aan haar voorleggen; even bellen, appen of mailen.

 

14 - 20 februari: 40-dagentijd

De veertigdagentijd (ook wel vastentijd of lijdenstijd) is voor christenen een periode van vasten en bezinnen in voorbereiding op Pasen. De vastentijd begint op Aswoensdag (dit jaar op 17 februari) en eindigt op Stille Zaterdag (3 april). Dat is een periode van 46 dagen. De zes zondagen tellen echter niet mee in de vastentijd; op die dagen hoeft er niet gevast te worden. Daarna vieren we Pasen.

20_40dagentijd_onderweg_naar_Pasen.png

Aswoensdag is een katholieke feestdag, die tegenwoordig ook door andere christenen wordt gevierd. Aswoensdag valt op woensdag, meteen na carnaval. Aswoensdag staat in het teken van boete. Je betoont spijt over je fouten en verklaart dat je een beperkt mens bent. Het askruisje zegt zoiets als: ‘Mijn leven is beperkt, ik maak fouten, maar ik hoor bij Jezus en ik wil het anders doen.’ Oftewel: ‘Ik ben as en Jezus werd as voor mij.’ Het askruisje komt van een katholieke gewoonte: de priester strijkt dan met as een kruisje op je voorhoofd.

Vasten komt veel voor in de Bijbel, zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament. Mozes vastte voordat hij de tien geboden opschreef (Exodus 34:28), Daniël vastte nadat hij een zware boodschap te verwerken had gekregen (Daniël 10:3) en Jezus vastte veertig dagen in de woestijn voordat Hij werd verzocht door de duivel (Matteüs 4). Er zijn wel kleine verschillen tussen vasten in het Oude en in het Nieuwe Testament. Waar het eerder vooral een godsdienstig ritueel was, wordt vasten in het Nieuwe Testament gezien als teken van toewijding aan God. Je leest het hier vaak in één adem met gebed en het geven van aalmoezen. In de vastentijd gaat het tegenwoordig vaak niet alleen over sobere maaltijden. Vasten kan ook op andere manier, zoals niet snoepen, geen alcohol drinken, geen social media gebruiken of geen series kijken.

Uitspraken van de Jezuït Nikolaas Sintobin:

‘Vasten gaat over verbondenheid met God zoeken. Soms kan vasten juist betekenen dat je iets wél doet. Hoe dan ook, het volstaat niet om in de veertigdagentijd alleen te vasten, want met vasten creëer je leegte. Er moet ook iets voor in de plaats komen: gebed. Als je vasten niet combineert met een gebedsleven, ga je die leegte opvullen met iets anders. Dan dreigt het nergens toe te leiden.’

‘Stel jezelf haalbare doelen voor de veertigdagentijd. Je mag best een beetje ambitieus zijn, maar wees ook nederig: we zijn zwakke mensen. En deel met anderen op welk vlak je gaat vasten. Dan kun je elkaar helpen om trouw te zijn.’

Bronnen voor verdieping tijdens de 40-dagentijd:

Recepten voor maaltijden tijdens de vastentijd:

 

21 - 27 februari: Contact (2)

In de week van 8 tot 14 november was het thema van de week Contact. De vragenlijst over contact was in te vullen tot half januari. Vijftien mensen hebben uiteindelijk deelgenomen. Bedankt daarvoor!

De belangrijkste uitkomsten zijn:

  • Sinds de beperkende maatregelen vanwege Corona worden vooral de persoonlijke contacten gemist en de kerkdiensten (inclusief zingen en het koffiedrinken aansluitend).
  • Er kwamen veel leuke ideeën naar voren, waaronder: kleinschalige bijeenkomsten, samen wandelen, online kerdiensten persoonlijker maken, in kleine groepjes naar de online kerkdienst kijken en zelf actief contact zoeken.

In de week van 15 februari heeft de bezoekgroep de papieren variant van de vragenlijst verspreid onder de wat oudere gemeenteleden. Deze variant is iets uitgebreider van opzet. De uitkomsten weten we in maart of april.

We zijn gestart met de online kerkdiensten meer persoonlijk te maken. Denk aan een gemeentelid dat iets vertelt over een mooi lied, en aan de mogelijkheid om het aansteken van een lichtje aan te vragen.

Wat we zelf verder kunnen doen:

  • Een kaartje of appje sturen
  • Iemand opbellen
  • Zwaaien naar iemand als je voorbij fietst of loopt (neem desnoods een kleine omweg)
  • Met iemand een wandeling maken
  • Een mooi lied indienen, waarbij er een filmje in de dienst wordt getoond
  • Dromen over hoe je graag wilt dat het straks (weer) zal zijn
  • Nieuwe ideeën bedenken voor de korte of langere termijn
  • ...

Wat hopelijk op korte termijn mogelijk is:

  • De wandelingen op zondagmiddag met een onderwerp om over te praten
  • De kleinschalige thema-bijeenkomsten
  • Gezamelijke maaltijden
  • Een paar mensen uitnodigen om samen de online kerkdienst te beleven

Wellicht kunnen daarna steeds meer mensen tijdens de kerkdienst aanwezig zijn en kunnen we weer samen zingen, muziek maken, elkaar ontmoeten en ... !

 

28 februari - 6 maart: Zeven werken van Barmhartigheid

'Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij. Ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.' (Mattheüs 25: 35,36)

Jezus heeft volgens de apostel Matteüs een zestal 'werken van barmhartigheid' ingesteld. Paus Innocentius III (1198-1216) voegde daaraan in het jaar 1207 een zevende werk aan toe. Het werk dat hij uitkoos was 'de doden begraven'. Het is ontleend aan het bijbelboek Tobit, waarin naast twee bekende, ook door Christus genoemde werken van barmhartigheid, speciaal de zorg voor de overledenen wordt benadrukt: "Ik gaf brood aan de hongerigen en kleren aan de naakten; als ik het lijk van een volksgenoot buiten de muren van Nineve zag liggen, dan begroef ik het". (Tobit 1,17). In de door pestepidemieën geteisterde Middeleeuwen had het moeilijke en gevaarlijke werk van 'doden begraven' overigens een bijzondere waarde.

22_7werkenvanbarmhartigheid_de_7_werken.png

1. het spijzigen van hongerigen,<br>
2. het laven van dorstigen,<br>
3. het kleden van naakten,<br>
4. herbergen van vreemdelingen,<br>
5. bezoeken van zieken,<br>
6. het bezoeken van gevangenen,<br>
7. het begraven van doden.

 

Liefdewerken
Jezus is de naaste in nood, dat heeft hij zelf gezegd. Wie dus de naaste lief heeft, heeft Jezus en daarmee God zelf lief. Liefde tot de naaste is, bij het verrichten van een werk van barmhartigheid, gelijk aan liefde tot God. Vanwege deze tweezijdige liefde, die alle werken van barmhartigheid draagt, staan de werken van barmhartigheid ook wel bekend als liefdewerken.

Uitgebeeld in kunst
Wie een willekeurig museum met schilderkunst door de eeuwen heen inloopt, komt ze geheid tegen: een afbeelding van de zeven werken van barmhartigheid. Door de eeuwen heen zijn zij een bron van inspiratie geweest voor veel schilders, die daarmee tegelijk een belangrijke vraag en opdracht op het doek brachten: hoe geven we invulling aan de opdracht van de Heer om je broeder en zuster lief te hebben?


De zeven werken van barmhartigheid van de Meester van Alkmaar (rond 1500 na Christus) is een vijfmeter brede veelluik en hangt in het Rijksmuseum in Amsterdam. Een toelichting vind je op: www.artway.eu

Terug naar nu
De kinderen en tieners zijn tijdens de 40-dagentijd bezig met de Zeven werken van Barmhartigheid. Er is een gezinsboekje met opdrachten. Ingestuurde foto’s hierover komen op de website en worden getoond in de kerkdienst.
Wie gebruik maakt van de 40-dagenkalender van Protestantse Kerk in Nederland vindt dagteksten gebasseerd op de zeven werken van barmhartigheid. Ook bij de vastenactie van Kerk in Actie staat iedere week een nieuw werk van barmhartigheid centraal.

Zelf aan de slag

  • kies een werk van barmhartigheid
  • denk na waarover dit gaat: wie of welke groepen betreft dit (dat kan veel meer zijn dan je in eerste instantie denkt, of misschien betreft het jezelf)
  • bedenk hoe je hulp kan bieden, of welke hulp jij nodig hebt
  • laat je overwegingen op je inwerken
  • probeer concrete hulp te bieden of te vragen (dit mag best iets kleins, maar behapbaar zijn)

 

7 - 13 maart: Stilte

Foto zon en water - levenindekerk.nl

Ik ontdekte dat ik minder en minder te zeggen had, tot ik uiteindelijk stil werd en begon te luisteren.
En in die stilte hoorde ik de stem van God.

Sören Kierkegaard

Heel de vergadering werd stil en men luisterde naar de verhalen.
Uit: Handelingen 15

De eerste stap op de weg naar de wijsheid
is stilte,
de tweede luisteren,
de derde onthouden,
de vierde toepassen,
de vijfde voorleven aan anderen.

S. Ibn Gaborol

Kon ik af en toe de stilte maar wat harder zetten...
Annemie Eeckhout in de citatenreeks 'Een dagelijkse gedachte'

Aandachtig zijn, dynamiek in stilte
Bron: www.devestegouda.nl/home/goudader

Hoe kunnen we de spiritualiteit van een klooster vertalen naar ons eigen leven? Misschien juist wel nu we door Corona het gevoel hebben gekregen in een ‘onvrijwillig’ klooster te zijn beland. Kloosters zijn plekken waar mensen de stilte zoeken en op adem komen. Plaatsen waar eenvoud, stilte en gastvrijheid geleefd wordt. Plaatsen die uitnodigen om te luisteren, om te vertragen en bewust om te gaan met je tijd. Het zijn oefenscholen voor het geloof, omdat de mensvisie is dat we kunnen blijven groeien. Hoe vinden we dus het klooster in ons eigen leven?

Vaak denkt men dat in kloosters op een rigide manier wordt gezwegen, maar in praktijk blijkt het vooral om een houding van stilte gaat. Je bent uiterlijk stil om ook innerlijk stil te kunnen worden. Die stilte kan naast aangenaam, ook best confronterend zijn omdat het je letterlijk bij veel stil zet. Stilte is zeker in onze dagen niet vanzelfsprekend en heeft ook veel te doen bij hoe wij met tijd omgaan. In het klooster heeft niet alleen de stilte een plaats, maar is er ook een dagindeling, een tijd beginnen en een tijd van ophouden. Ora en labora.

Activiteit
GoudAder lezing: Dinsdag 9 maart 2021, 20:00 uur: Mirjam van der Vegt
De lezing is via livestream te volgen en online beschikbaar tot 14 maart.
Link naar de lezing: livestream

 

14 - 20 maart: Kiezen

Deze week zijn de landelijke verkiezingen voor de Tweede Kamer. Nog nooit hebben zoveel partijen meegedaan en de politici buitelen over elkaar heen om hun standpunten kenbaar te maken. Voor de kiezer is het een lastige zaak om in die grote wirwar een gedegen keuze te maken. Natuurlijk zijn er stemwijzers, talkshows, krantenartikelen, social media berichten en wat al niet. Of maken deze de twijfel alleen maar groter?

Voor de duidelijkheid:
hier volgt geen stemadvies!


Maar wel een stukje over Augustinus. Augustinus van Hippo, ook wel Sint-Augustinus genoemd, was bisschop van Hippo, theoloog, filosoof en kerkvader. Hij leefde van 345 – 430. Een uitspraak van hem was:

'Wat zijn koninkrijken zonder gerechtigheid anders dan roversbenden?'
24_civitateDei.png

 

'remota itaque iustitia quid sunt regna nisi magna latrocinia quia et latrocinia quid sunt nisi parua regna manus et ipsa hominum est imperio principis regitur pacto societatis astringitur placiti lege praeda diuiditur.'
(De Civitate Dei IV-4)
'Als dus de gerechtigheid terzijde is geschoven, wat zijn koninkrijken dan anders dan grote roversbenden? Wat zijn roversbenden anders dan kleine koninkrijken? Zo'n bende is ook een groep mensen, ze wordt door het gezag van een hoofdman geleid, ze wordt bijeengehouden door een verdrag van saamhorigheid en de buit wordt er volgens de regels van een overeenkomst verdeeld.'
(vertaling Gerard Wijdeveld, 1983)

 

Een klassieker: zonder recht en gerechtigheid verschilt een overheid niet van een roversbende of een criminele organisatie. Voor wereldlijke, maar ook kerkelijke regeringen geldt dat heerszucht en hang naar macht grote gevaren zijn. De ware gerechtigheid heeft volgens Augustinus te maken met de erkenning dat de wereld en ons leven aan God toebehoort. Als we dat niet erkennen, beroven we God van zijn eigendommen, maken we zelf de dienst uit en verheffen we ons boven de eeuwige wetten.

Het is een citaat uit De Stad van God, een belangrijk werk waarin Augustinus de stad van God tegenover de stad van de mens plaatst. In De Stad van God verdedigt Augustinus de redelijkheid van het christelijk geloof en bestrijdt hij de dwaasheid van het heidendom.

Augustinus ziet in de wereld een strijd tussen twee gemeenschappen: de stad van God (civitas Dei) versus de stad van de mens (civitas terrena). Gelovigen horen bij de eerste, hemelse stad, ongelovigen bij de tweede, aardse stad. De kerk, de stad van God, verkeert in deze wereld in de vreemde. Voor de gelovigen gaat het om gerechtigheid, liefde en het toekomende, terwijl de stad van de mens zich laat kenmerken door eigenliefde, heerszucht en het hier en nu.

Toen Augustinus dit boek schreef, beleefde het Romeinse Rijk zijn nadagen en hij besefte dat de grens tussen orde en wanorde, tussen gerechtigheid en ongerechtigheid flinterdun is. Actuele voorbeelden als individuele corrupte bestuurders, die steekpenningen aannemen om hun eigen positie te behouden, of de toeslagenaffaire bij de Belastingdienst illustreren dit.

Bron: Essay 'Tien uitspraken van Augustinus die je moet kennen', Hans Alderliesten, 2020

 

21 - 27 maart: Kruiswegstaties

Een Kruiswegstatie is een reeks afbeeldingen van aangrijpende momenten van de lijdensweg van Jezus, veelal 14 in getal. Het woord statie is afgeleid van het Latijnse statio, dat staan of stilstaan betekent. In de rooms-katholieke traditie gaan gelovigen biddend en herdenkend langs 14 staties. Het aantal is bepaald door Paus Clemens XII (paus van 1730 tot 1740). Ook de momenten uit het lijdensverhaal liggen vast. In 1741 werd de kruisweg verplicht in de rooms-katholieke kerk.

Sinds de 15e eeuw is het doorleven van het lijden van Jezus van Nazareth een belangrijke godsdienstoefening. Daartoe werden kruiswegstaties geschilderd, ondermeer op kerkmuren. In Zuid-Europese landen zijn staties ook wel buiten geplaatst, bijvoorbeeld in de vorm van weerbestendige mozaïeken. Een voorbeeld van zo’n serie voorstellingenis te zien in het Spaanse dorp Guadalest (provincie Alicante), waar een slingerend pad omhoog voert naar een oude versterking en het kerkhof, gelegen op het hoogste punt van een rotsformatie.
Bron: 'Kruiswegstaties, Handschrift van Liefde', schilderijen van Willem Hesseling en gedichten van Hans Bouma. (Het boek is verkrijgbaar bij Boekhandel Verkaaik.)

Verbeelding statie in koper Meer algemene informatie kan je vinden op www.kruiswegstaties.nl. Met diverse kruiswegstaties, verschillend in herkomst, techniek, afmeting en stijl. Bijvoorbeeld deze koperen plaat uit Afrika, die de vierde statie toont.


Goudse Passie

Van 24 februari t/m 5 april kan je de Goudse Passie beleven! Dit is een wandelroute in en om de binnenstad van Gouda en voert langs de 14 kruiswegstaties van de Goudse schilder Willem Hesseling. Meer informatie op kunstenreligiegouda.nl. Daar vind je een beschrijving van de route, en per schilderij een toelichting en een gedicht. Een papieren versie van de route is af te halen bij Boekhandel Verkaaik.

Muziektip: tijdens of na de wandeling kan je luisteren naar de muzikale kruiswegstaties Via Crucis, van de Goudse componist en dirigent Dick le Mair. Voor elke statie is een muziekdeel geschreven. De muziek is te beluisteren via Spotify of op cd (verkrijgbaar bij boekhandel Smit).

 

28 maart - 3 april: Stille Week

In de aanloop naar Pasen neemt de Goede Week van oudsher een belangrijke plaats in. De Goede Week telt de zeven dagen van Palmzondag tot en met Stille Zaterdag. Deze week, tegenwoordig ook wel Stille Week genaamd, werd door de christengemeenschap al vanaf de vierde eeuw als bijzonder onderscheiden. In de Griekse en Latijnse kerktaal is doorgaans sprake van Heilige of Grote Week.

Lijden, sterven en verrijzenis
De Stille Week staat geheel in het teken van het lijden en sterven van Jezus Christus. De Stille Week eindigt tijdens de Paaswake. Die wake vormt de overgang naar de blijde viering van de verrijzenis: het eigenlijke Pasen. De Paastijd is dan begonnen, een tijd die na vijftig dagen zal uitmonden in Pinksteren.

Palmzondag
De laatste zondag in de Veertigdagentijd is tevens de eerste dag van de Stille Week: Palmzondag, ook wel Passiezondag of Palmpasen genoemd. De Kerk viert dan de intocht van Jezus Christus in Jeruzalem. Herdacht wordt dat Jezus, gezeten op een jonge ezel, zegevierend werd onthaald door een jubelende menigte. De mensen bedekten de weg voor Jezus met hun mantels en met takken van palmbomen.

Witte Donderdag
De donderdag in de Stille Week wordt - in feite vanaf het begin van de avondmis - Witte Donderdag genoemd. Op Witte Donderdag staat de instelling van de Eucharistie centraal. Jezus brak aan de vooravond van zijn sterven en lijden tijdens zijn Laatste Avondmaal het brood en gaf het aan de leerlingen met de woorden 'Neem en eet, dit is in lichaam'. Ook gaf hij hun de wijnbeker met de woorden 'Drink er allen uit, want dit is mijn bloed van het verbond, voor velen uitgegoten tot vergeving van zonden' (Mattheus 26, 26-28). Jezus stelde op Witte Donderdag niet alleen de Eucharistie in. Hij gaf tijdens het Laatste Avondmaal zijn leerlingen ook opdracht de maaltijd op dezelfde wijze te blijven herhalen tot zijn wederkomst, om hem te gedenken. Door dit zogeheten 'herhalingsgebod' heeft Jezus het Priesterschap ingesteld.

Voetwassing
In sommige kerken en in tal van kloosters vindt op Witte Donderdag de plechtigheid van de Voetwassing plaats. Volgens de evangelist Johannes waste Jezus tijdens het Laatste Avondmaal de voeten van zijn twaalf leerlingen als toonbeeld van nederigheid. Het was een handeling die destijds tot het werk der slaven behoorde. Jezus wil de leerlingen zodoende wijzen op het belang van dienstbaarheid en de bereidheid elkaar liefde te betonen 'tot het uiterste'. Het gebaar vat, net als het betekenisvolle delen van brood en wijn, de zelfgave van Jezus in heel zijn leven en in zijn dood samen.

Paastriduüm
Bij de Avondmis van Witte Donderdag begint het zogenoemde Driedaagse Paasfeest oftewel Paastriduüm, waarin lijden, dood en verrijzenis van Christus worden herdacht. Het hart van het Driedaagse Paasfeest wordt gevormd door de Paaswake . Het triduüm wordt besloten met de Vespers van Paaszondag. Als het Paasfeest eng wordt opgevat, bestaat het enkel uit het Paastriduüm.

Goede Vrijdag
Goede Vrijdag is de dag waarop christenen het lijden en de Kruisdood van Christus intensief herdenken. Het woord 'Goede' wijst er op dat de Kruisdood heilzaam is geweest omdat op het lijden en sterven de verrijzenis is gevolgd. Jezus' dood is, net als het offer van het Joodse paaslam, dat ook op vrijdag werd geslacht, synoniem met bevrijding van dood en verderf. Door zijn leven te geven heeft Jezus ons van onze Zonden verlost.

Paaszaterdag
Paaszaterdag, ook wel Stille Zaterdag genoemd, is een dag van bezinning waarop wordt teruggekeken op Christus' lijden en sterven. In aanloop naar Pasen groeit het besef dat Jezus, die is 'nedergedaald ter helle', werkelijk gestorven is, maar tevens door zijn dood Duivel en dood voor eens en voor altijd heeft overwonnen.

Paaswake
Paaszaterdag mondt uit in de Paaswake. De Paaswake is de viering waarin lijden, dood en verrijzenis samenkomen. Het is het brandpunt van het Paasfeest en één van de oudste onderdelen ervan. De Paaswake vormt de overgang van de lijdensweek naar de vreugde van de Paastijd.

Licht
Tijdens de Paaswake worden de gelovigen in donkere nacht ingeleid in het feest van de verrijzenis. Het licht dat de verrezen Jezus opnieuw in de wereld brengt wordt verbeeld door de plechtige intocht van de Paaskaars in de duistere kerk; Pasen vangt aan.                                                                       bron: kro ncrv

Stille week als afbeelding

 

4 - 11 april: Pasen

Hoe heeft Pasen nu te maken met het goede leven?

Pasen is het feest van de opstanding, leven op de weg waarop Jezus ons is voorgegaan. Die weg kunnen we elke dag opnieuw inslaan, ook als er dingen mis zijn gegaan in ons leven, ook als we denken dat de weg is doorgelopen, altijd weer mag je opstaan en opnieuw beginnen. Wat mis gaat houdt ons niet gevangen, we mogen opstaan en opnieuw beginnen.

Over dat opstaan schreef Niek Schuman, één van mijn vroegere docenten, een stuk dat mij nog altijd bijzonder aanspreekt, ik geef het u en jou graag door:

 

Een voordracht op Pasen
Voor kinderen en andere mensen

"Opstaan!", roept je moeder of je vader,
of de wekker, elke dag opnieuw.
Want elke avond ga je weer liggen,
en elke morgen moet je weer opstaan.
Naar school, naar een volgende school,
naar je werk of naar nergens.
Maar opstaan moet je, vroeg of laat.

Heel je leven is één grote beweging
van steeds maar weer gaan liggen
en steeds maar weer opstaan.
Plat en omhoog, ziek en weer beter,
het leven is vallen en opstaan.
Totdat je, net als alle mensen,
voor de allerlaatste keer gaat liggen.
Soms gaat dat opeens, heel onverwacht.
Vaak gaat dat langzaam, als je oud bent.
Dan lig je neer om niet meer op te staan.

Nooit meer? Sommigen zeggen van wel.
Zij zeggen dat je dan toch ligt te wachten
op een stem die roept: "Opstaan jij!"
Een vriendelijke, vreemde stem,
die je alleen maar hoort als je zo ligt.
Ze zeggen dat je dan weer op gaat staan
en dingen ziet die je nog nooit zag.
Dan ben je waar je nog niet eerder was.

Die mensen zeggen er nog bij
dat ze het niet zelf verzonnen hebben,
alleen omdat ze het zo graag willen.
En dan vertellen ze een oud verhaal
over een mens die was gaan liggen,
die stem hoorde, en toen opstond.

Omdat hij wist van wie die stem was;
die had hij heel zijn leven al gehoord.
Het was een stem die zei dat de mensen
geboren zijn voor vrede en liefde,
en niet voor oorlog, haat en narigheid.
Hij vertelde van wat hij gehoord had,
maar hij moest al gauw zijn mond houden.
Dat deed hij niet, natuurlijk niet.
Tenslotte hebben ze hem doodgemaakt;
zijn vrienden legden hem neer, voorgoed.

Toen hoorde hij die stem: "Opstaan!"
En hij stond op, ging naar zijn vrienden,
en zij herkenden hem, toen, en later,
en weer later, steeds opnieuw, nu nóg.

Daarom oefenen zij zich vast in het opstaan
en zij leggen zich niet bij alles neer.
Ze zeggen néé, als iemand een ander slaat.
Ze staan op als blanke mensen
zeggen dat zij meer waard zijn dan zwarten.
Ze protesteren als mensen met veel geld
niet samen delen met arme mensen.
Ze leggen zich er gewoon niet bij neer,
als de één machtiger wil zijn dan de ander.
Ze zeggen nee tegen die rare raketten, en tegen eten uit plastic,
en tegen stinkende lucht of gif in de grond,
en tegen teveel om allemaal op te noemen.

Lastige mensen, vinden andere mensen,
je moet niet altijd zo opstandig zijn,
daar word je maar onrustig van.

Maar zij laten het er niet bij zitten
en komen steeds weer in beweging.
Door dat oude verhaal, moet je weten.

 
Leonie Bos

 

11 - 17 april: Vredelievendheid

Het Nederlandse woord 'vredelievend' is een vertaling van het Griekse woord 'eirenopoioi', dat Jezus gebruikte in de Zaligsprekingen. Jezus noemde hen gelukkig die vrede stichten. Het gaat niet alleen om mensen die vrede hebben in zichzelf, maar ook om mensen die bereid zijn om tevens vrede te stichten om zich heen. Het is een kunst om vrede te stichten. Maar tegelijkertijd is het een heleboel werk. Je moet met de mensen praten, goed naar hen luisteren om te horen wat ze eigenlijk willen, en dan een manier vinden waarop de mensen met elkaar kunnen praten en het met elkaar eens kunnen worden. Jezus beschouwt de liefde voor je vijand als de voorwaarde om in onze wereld vrede te stichten: '[...] heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen, alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel. Hij laat zijn zon immers opgaan over goede en slechte mensen en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen' (Mattheus 5: 44-46). Vijandschap ontstaat altijd door projectie. Iemand kan iets bij zichzelf niet aanvaarden en projecteert het op jou en bestrijdt het bij jou. Wanneer jij daar nu verontwaardigd op reageert, dan neem jij het aanbod van vijandschap aan dat de ander jou heeft gedaan. Je vijand liefhebben betekent niet dat je maar alles met je laat gebeuren. Integendeel, het betekent dat jij de projectie doorziet. Je ziet in de persoon die jou zo vijandig bejegent, de innerlijke gespletenheid, zijn onvermogen om in vrede te leven met zichzelf. Door deze geslepen medemens lief te hebben doorbreek jij de vicieuze cirkel van vijandschap en creëer jij een ruimte waarin vrede kan ontstaan. Vrede eerst in de persoon die zichzelf niet kan aanvaarden, en daarna vrede tussen jullie beide.

In de Talmoed van Jeruzalem staat: 'Er bestaat geen wapen meer dat meer gezegend is, dan vrede.' Dat is een paradoxe uitspraak. Vrede ontstaat immers, zoals de profeet Jesaja belooft, wanneer de zwaarden worden omgesmeed tot ploegijzers (Jesaja 2: 4). Maar de Talmoed noemt vrede een wapen met veel kracht, een wapen dat iets tot stand kan brengen. Maar het is een gezegend wapen, een wapen dat zegen brengt, een wapen dat mensen samenbindt en niet uit elkaar drijft, een wapen dat het samenleven met elkaar beschermt en niet verwoest. Er is moed voor nodig om dit wapen te gebruiken. Karl Rahner noemt in een voordracht Over de theologie van de vrede het wapen van de liefde – dat vrede sticht -: iets 'geks'. 'Liefde is werkelijks zoiets geks, onwaarschijnlijk, iets wat niet rendabel is, iets waarbij jij altijd de klos bent, iets waarbij jij je altijd laat misbruiken. Het is dus ook de moed om concessies vooraf te doen – daar schrikken onze politici bijvoorbeeld altijd zo voor terug.' Maar werkelijke vrede vindt alleen plaats op deze weg van liefde.

Bron: Het kleine boekje van het Goede Leven, Anselm Grün

Tekst: Wees vrede lievend jegens alle mensen
Bron: www.vredesmuseum.nl

Sophocles (480 - 406 voor Christus): Men moet de vijand steeds zo bestrijden, dat hij ook weer een vriend kan worden.

 

18 - 24 april: Aan tafel!

Toen we in september begonnen met het jaarthema Het Goede Leven volgde al snel het idee: we organiseren kleinschalige bijeenkomsten, af en toe gecombineerd met een maaltijd. Want: Samen eten verbindt. Samen eten is een gemakkelijke en leuke manier om mensen te ontmoeten, om elkaar beter te leren kennen of om verhalen uit te wisselen.

Het is nu april en de gezamelijke maaltijden hebben nog steeds niet plaatsgevonden. Simpelweg omdat het niet toegestaan was vanwege de Corona-maatregelen of uit voorzorg. Hoe jammer dat ook is, het is geen reden om het er dan maar niet over te hebben. Daarom staan we deze week stil bij samen eten. Hopelijk smaakt het naar meer en kunnen we over niet al te lange tijd samen Aan Tafel!

KNIPSELS OVER SAMEN ETEN

29_1.png

Samen eten

Goed voor iedereen
Samen eten is niet alleen goed voor gezinnen, samen eten is goed voor iedereen. Het is een manier om sociale contacten te onderhouden, normen en waarden over te brengen en families, vrienden en buren te verbinden. En niet te vergeten: het is voor velen een gezellig en ontspannen moment van de dag. Samen eten zorgt er ook voor dat mensen zich mentaal beter voelen. Ook in verpleeghuizen. Als ouderen, die altijd met een bord op schoot eten, aan tafel worden gebracht voor een maaltijd, voelt 80% van de mensen zich minder eenzaam en depressief!

Eten door de eeuwen heen
Sinds het begin van de jaartelling eten mensen aan tafel. In de middeleeuwen aten ze gezamenlijk met familie, buren of personeel uit gemeenschappelijke schalen, slurpten ze met z’n tweeën soep uit één kom, dronken ze uit dezelfde beker en deelden ze messen en vorken Vanaf de renaissance verdringt de tafel het bed als belangrijkste meubelstuk in huis.

Pas vanaf de 19e eeuw wordt de gewoonte om met het gezin te eten sterk gepromoot. De gezinsmaaltijd aan tafel doet zijn intrede. In eerste instantie heeft de maaltijd een disciplinerende en opvoedende functie, waarbij tafelmanieren en sociale omgangsvormen worden bijgebracht. Later verandert dit in een meer ongedwongen sociaal gebeuren. De maaltijd wordt een gelegenheid waar kinderen en ouders samenkomen om dagelijkse ervaringen te delen, te praten en te genieten.

Later in de 20e eeuw doet de televisie zijn intrede en krijgt de eettafel concurrentie van de zitkamer. De tv wordt het centrale punt in de woning. Ook veranderingen in de samenleving zetten druk op onze eetgewoonten. Vrouwen werken vaker en ook is het niet meer vanzelfsprekend dat zij voor een warme maaltijd zorgen.

huidige eetgewoonten
Zo’n 1,5 miljoen Nederlanders eet dagelijks de maaltijd alleen. Als gevolg van het groeiend aantal eenpersoonshuishoudens en de individualisering komt het steeds vaker voor dat mensen alleen eten.
Meer dan driekwart van alle Nederlanders gebruikt de avondmaaltijd samen met anderen. Naarmate mensen ouder worden, wordt de maaltijd vaker alleen gegeten. Maar als mensen mogen kiezen, eten ze het liefst samen aan tafel met anderen (9 op de 10 Nederlanders eet graag samen en ruim driekwart doet dat het liefst aan tafel). Wij zeggen: aan tafel!

Bron: deliciousmagazine.nl

Uit een onderzoek ...

... van Wageningen UR en Resto Van Harte blijkt: Eten met (een vaste groep) anderen verbetert de ervaren gezondheid. Het merendeel van de bezoekers (75% - 85%) zegt dat het bijdraagt aan hun lichamelijke, mentale en sociale gezondheid. Daarbij noemt men vooral het gezamenlijk eten en het kunnen onderhouden van bestaande contacten dan wel het kunnen opdoen van nieuwe contacten.

Bron: edepot.wur.nl

Vijf redenen om vaker samen te eten: waarom de tafel delen ons gezonder en gelukkiger maakt

I Samen eten maakt gezond
Zien eten, doet eten. Het is een oude volkswijsheid die al vaker onderzocht is. Maar samen eten, doet soms ook gezonder eten blijkt uit verschillende studies. En dat blijkt vooral zo te zijn bij kinderen en jongeren. "De beste motivatie voor kinderen om groenten en fruit te eten, is een volwassene zien mee-eten", zegt Charlotte De Backer, professor Communicatiewetenschappen van de Universiteit Antwerpen. "Laat je kinderen dus niet apart eten, maar eet gewoon mee en geef het goede voorbeeld. Het is dan wel belangrijk dat je als ouder diezelfde groenten eet." Maar ook oudere mensen blijken beter te eten in gezelschap, zegt professor De Backer. "Bejaarden, zeker als ze eenzaam of dement zijn, eten stelselmatig te weinig en raken makkelijk ondervoed." In sommige woonzorgcentra wordt er daarom echt een familiale en huiselijke sfeer gecreëerd tijdens de maaltijden. Dat gaat dan vaak om simpele details zoals een mooi tafelkleed of de kookpotten die op tafel blijven staan. De bewoners blijken daardoor meer te genieten van hun eten en ook meer te eten.

II Samen eten maakt gelukkig
De mens is niet gemaakt om alleen te eten, dat heb je misschien zelf al gemerkt. Alleen eten maakt ons ongemakkelijk en doet ons al snel naar de krant of onze smartphone grijpen. "Vooral samen met familie of vrienden eten draagt voor een groot stuk bij tot ons geluksgevoel", zegt Charlotte De Backer. "Uit onderzoek blijkt dat tieners die vaak in familieverband eten later minder mentale problemen hebben. Al wordt er natuurlijk sowieso vaker samen gegeten in families waar er minder problemen zijn." De maaltijd is in elk geval het ideale moment, en in families vaak ook één van de weinige momenten, om te praten met elkaar. En om moeilijke gespreksonderwerpen boven te halen. "Het eten is de perfecte bliksemafleider voor als de sfeer dreigt om te slaan. Je kan de aandacht meteen verleggen door te beginnen over wat er op je bord ligt."

III Samen eten schept een hechte band
"We zijn wat we eten", zei de Franse gastronoom Jean Anthelme Brillat-Savarin al begin 19e eeuw. Trek je die redenering door, dan zou je kunnen besluiten dat wie hetzelfde eet, ook hetzelfde is. "Dat zien we ook terug in sociale experimenten", zegt Charlotte De Backer. "Mensen die elkaar niet kennen en hetzelfde eten, voelen zich daarna meer verwant met elkaar, vertrouwen elkaar beter en werken beter samen dan proefpersonen die iets verschillend gegeten hebben." Ook in zuiderse culturen leeft de traditie veel meer om gerechten te delen met elkaar. Samen leven en samen eten staat centraal in het bekende mediterrane dieet, en wordt door wetenschappers tegenwoordig ook onderstreept als een belangrijk onderdeel van deze gezonde levensstijl. Denk ook maar aan de Spaanse tapas. "Dat concept van food sharing slaat absoluut niet echt aan in de Verenigde Staten waar mensen veel individualistischer zijn. Daar moet iedereen uniek zijn en iets anders eten."

IV Van samen eten worden we betere mensen
De mens eet al van in de prehistorie samen. Samenwerken was toen noodzakelijk om tot een gevarieerd menu te komen. "Toen de mens vlees begon te eten werd samenwerken des te belangrijker", zegt Charlotte De Backer. "Men had de hulp van anderen nodig om prooien te vangen. En omdat het nog niet mogelijk was om vlees lang te bewaren, moest er gedeeld worden. Dat bracht morele vragen met zich mee. Met wie deel je en wie niet? Hoeveel deel je met wie? Wie krijgt het mooiste stuk vlees? Op die manier heeft voeding ons altijd doen nadenken over (on)eerlijk gedrag." En dat kan ons eten vandaag nog steeds doen. Maar dan moet je wel de juiste dingen voorschotelen. "Ik heb een hekel aan cupcakes en serveer op verjaardagsfeestjes altijd een taart of een cake", zegt professor De Backer. "Die moet je dan in stukken verdelen over de verschillende kinderen. Wie krijgt zijn stuk als eerste? Wie krijgt misschien een kleiner stuk? Dat zijn allemaal speelse en subtiele momenten waarop kinderen leren nadenken over eerlijk gedrag. Ik schep er genoegen in om bijvoorbeeld een oneven aantal balletjes in de tomatensaus te stoppen. Dan stelt zich het dilemma: hoe gaan we dit eerlijk verdelen? Hetzelfde kan je doen met spruitjes. Dan willen kinderen zich maar al te graag opofferen voor een spruitje minder. We zien dat hoe vaker kinderen zulke situaties meemaken, hoe socialer, hulpvaardiger en minder egoïstisch ze worden. Op lange termijn wordt de hele gemeenschap daar gelukkiger van."

V Samen eten is een goed excuus om te zondigen tegen je dieet
Meer samen eten, eten delen en eten wat de pot schaft dus. Akkoord, maar wat als je een dieet volgt? Of wat als je allergisch of intolerant bent aan een bepaalde voedingsstof? "Eten delen is inderdaad steeds moeilijker geworden. Vooral omdat tegenwoordig heel wat mensen plots geen suiker, gluten of zuivel meer willen eten of drinken, terwijl ze er eigenlijk niet allergisch of intolerant voor zijn. Het is een hype. En dat modeverschijnsel past volledig bij de evolutie dat we als mensen minder tolerant geworden zijn tegenover elkaar", zegt De Backer. "Ik pleit ervoor om die dieetkeuzes wat vaker opzij te schuiven als je samen eet. Al geldt dat natuurlijk niet voor mensen die écht een voedselallergie of -intolerantie hebben. Ook vegetariërs en veganisten kunnen op dat vlak moeilijk een uitzondering maken. Alle anderen kunnen gerust wat meer eten wat de pot schaft." Volgens De Backer zijn we tegenwoordig veel te hard gefocust op gezonde voeding. "Dat is ook wat voedingswetenschappers me vertellen. Je hoeft echt niet een bepaalde voedingsstof volledig te schrappen uit je menu. Eigenlijk bestaat er geen ongezonde voeding, maar we kunnen wel te veel van het ene en te weinig van het andere eten. We zouden weer meer zoals onze grootouders moeten eten: alles, maar met mate. "

Bron: www.vrt.be

 

25 april - 1 mei: Bidden

Bidden is spreken met God: om hem te danken, om hem iets te vragen, of om hem gewoon te betrekken bij je leven. In de Bijbel staan veel verschillende voorbeelden van gebeden. Bij alle verschillen is er wel een gemeenschappelijk uitgangspunt: de overtuiging dat God luistert naar mensen die oprecht tot hem bidden.

Bidden in de Bijbel
Bidden is een vanzelfsprekend onderdeel van veel bijbelverhalen. Hanna bidt bij de tempel om een kind (1 Samuel 1:6-18), Jona bidt in de buik van de vis om redding (Jona 2:2-10), en ook Jezus trekt zich regelmatig terug om te bidden (bijvoorbeeld Lucas 6:12).
In het Oude Testament bidden profeten soms voor het volk, maar ook gewone mensen mogen tot God bidden, op elk moment en vanaf elke plek.
Jezus bidt voor zijn leerlingen en leert hun ook om zelf te bidden. Dat gebed kennen wij als ‘het Onzevader’ (Matteüs 6:5-13). Volgens Romeinen 8:26-28 bidt de heilige Geest met en voor de gelovigen.

Bijbelse gebeden
Sommige gebeden in de Bijbel horen bij een vaste liturgie. Maar de meeste gebeden zijn vrije gebeden, die iemand in een specifieke situatie uitspreekt. Toch zijn de woorden vaak zo algemeen dat mensen van alle tijden hun eigen verdriet en wanhoop, hun eigen vreugde en dankbaarheid erin herkennen:

Overdag bewijst de HEER mij zijn liefde,
's nachts klinkt een lied in mij op,
een gebed tot de God van mijn leven.
(Psalm 42:9)

Uit de diepte roep ik tot u, HEER,
Heer, hoor mijn stem,
Wees aandachtig, luister
naar mijn roep om genade.
(Psalm 130:1-2)

Luistert God?
Soms staat onze ervaring haaks op de overtuiging dat God onze gebeden hoort: een zieke wordt niet beter, een relatie loopt toch stuk. Ook in de Bijbel ervaren mensen dit. Job roept tot God, maar moet pijnlijk lang wachten op een reactie. Ook in de psalmen hoor je de wanhoop van iemand die tot God roept, maar zijn hulp niet ervaart.
Deze teksten geven geen antwoord op onze vragen. Maar ze bieden wel herkenning. Samen met Job en de psalmdichter kun je erop vertrouwen dat God luistert naar je gebed.

Bron: debijbel.nl

 

2 - 8 mei: Wolken

Een wolk is een verzameling uiterst kleine waterdruppeltjes, ijskristallen of een mengsel van beide.
Wolken veranderen voortdurend onder invloed van luchtstromingen en natuurkundige processen. Er bestaan veel verschillende soorten wolken en kunnen worden ondergebracht in wolkenfamilies, geslachten en soorten. Dit is een internationaal systeem gebasseerd op een systeem uit de achtiende eeuw, bedacht door de Engelse apotheker en natuurkundige Luke Howard.

Zelf doen:

In de bijbel
In Bijbelverhalen maakte God zich meermaals kenbaar als een wolk. Hij ging het volk van Israël voor in de vorm van een wolk, toe ze onder leiding van Mozes uit Egypte vluchtten. (Vb. Ex.13, 21-22). Ook in het Nieuwe Testament wordt het beeld van een wolk gebruikt als het over God gaat. (Vb. Mat. 17, 1-5). Er wordt allusie op gemaakt bij Jezus’ Hemelvaart (Hand. 1-9) waar een wolk Hem onttrok aan het zicht.
Bron: www.kuleuven.be/thomas/page/wolken-kijken

Gedichten
In Martin Reints’ bundel Ballade van de winstwaarschuwing (2005), die was genomineerd voor de VSB-Poëzieprijs 2006 staat een gedicht — een versje, zou je op het eerste zicht denken — dat nogal bekritiseerd is in de aanloop naar de prijsuitreiking, waarschijnlijk om zijn ogenschijnlijke simpelheid en anders wel als de stok die gevonden moest om de hond mee te slaan. Het gedicht telt drie regels en gaat als volgt:

Lucht

Terwijl de wolken
veranderen in andere wolken
drijven de wolken voorbij.

Bron: www.rubenvangogh.nl/kijken-naar-wolken-van-taal

In de bundel Verzamelde Gedichten van Martinus Nijhoff (1990) is het volgende gedicht opgenomen:

De wolken

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide

Bron: www.dbnl.org


Bron: weeronline.nl

 

9 - 15 mei: Hemelvaart

Op het Hoogfeest van de Hemelvaart des Heren viert de Kerk dat Christus is opgenomen in de goddelijke werkelijkheid, die Hemel wordt genoemd. Doordat Christus, het hoofd van de Kerk, is verheven, zijn alle leden van zijn Kerk met de Hemel verbonden.

Veertigste dag in de paastijd
Met Pasen viert de Kerk dat Jezus Christus de dood heeft overwonnen. Op Paaszondag begint de vijftigdaagse Paastijd. Het is een blijde tijd, waarin de vreugde om de overwinning op de dood door blijft klinken. De Paastijd mondt na zeven weken uit in Pinksteren, het feest van de Heilige Geest. Op de veertigste dag in de Paastijd viert de Kerk het feest van Hemelvaart. Hemelvaart valt altijd op een donderdag.

Goddelijke werkelijkheid
'Hemelvaart' betekent letterlijk 'opgang ('vaart') naar de hemel'. De Hemel is in de Bijbel een beeld voor de 'goddelijke werkelijkheid'. Met Hemelvaart, zo leert de Kerk, wordt Christus opgenomen in die goddelijke, niet-aardse werkelijkheid, waar de wetten van tijd en ruimte niet gelden.

Nieuwe Testament
Vier boeken van het Nieuwe Testament maken melding van Christus' Hemelvaart: het Evangelie volgens Marcus, het Evangelie volgens Lucas, de eveneens aan Sint Lucastoegeschreven Handelingen der Apostelen en de Efeziërsbrief van de apostel Paulus.

Ten hemel opgenomen
In het Evangelie van Marcus staat dat Jezus in de hemel 'werd opgenomen' (Marcus 16, 19). Opvallend is dat hier de passieve vorm wordt gebruikt: Jezus wérd opgenomen. Lucas gebruikt in de Handelingen eveneens een passieve vorm. Hij zegt dat Jezus ten overstaan van de apostelen 'werd omhoog geheven' (Handelingen 1, 9). Het is God, die Jezus omhoog haalt. Dat wordt duidelijk uit het beeld van de wolk, dat Lucas gebruikt: "en een wolk onttrok Hem aan het gezicht" (Handelingen 1, 10). In de Bijbel is een wolk namelijk een beeld waarmee de aanwezigheid van God, die in wezen onzichtbaar is, aangeduid wordt.

Rechterhand
Marcus schrijft dat Jezus bij zijn verheffing in de hemel plaats nam "aan de rechterhand van God" (Marcus 16, 19). Deze uitdrukking grijpt terug op Psalm 110, vers 1: "Ga zitten aan mijn rechterhand en Ik leg uw vijanden als een voetbank voor uw voeten." In het Oude Testament zaten alleen de voornaamste personen aan de rechterhand van de koning. De kerkvader Augustinus (354-430) zegt over het zinnebeeld van de rechterhand: "Rechterhand van God betekent het eeuwig geluk; de rechterhand van God betekent onuitsprekelijke, onschatbare, onbegrijpelijke gelukzaligheid en voorspoed" (Sermo Guelferbitanus).

Hoofd en lichaam
Voor de gelovigen is de Hemelvaart van Jezus een reden tot grote vreugde, omdat zij nu verbonden zijn met de bovenaardse wereld. Sint Paulus zegt immers in zijn Efeziërsbrief dat de Kerk het Lichaam van Christus is. De gelovigen vormen de ledematen en Christus is het Hoofd van de Kerk. Met Christus is een deel van de Kerk ten hemel opgevaren, waardoor ook de rest van de Kerk 'verheven' is. De Hemelvaart van de gestorven en verrezen Christus voedt bij gewone gelovigen de hoop, dat ook zij na hun dood ooit zullen worden opgenomen in de goddelijke, hemelse werkelijkheid. Al deze gedachten worden mooi samengevat in het openingsgebed dat de priester uitspreekt in de eucharistieviering van het Hoogfeest van Hemelvaart: "Almachtige God, laat ons juichen en blij zijn, vol dankbaarheid, omdat de Hemelvaart van Christus, uw Zoon, ook onze verheffing is. Zijn glorie bij U is onze hoop, want wij vormen één lichaam met Hem die ons hoofd is: Jezus Christus onze Heer."

Geschiedenis
Het feest van Hemelvaart dateert uit de 4de eeuw. Het Concilie van Elvira besloot in 310 dat de verheffing van Jezus los van de uitstorting van de Heilige Geest (Pinksteren) gevierd moest worden. Hemelvaart werd daardoor een zelfstandig feest op de veertigste dag van Pasen.

Veertig dagen
Dat Hemelvaart op de veertigste Paasdag gevierd wordt, gaat terug op de eerste verzen van de Handelingen der Apostelen van de Evangelist Lucas: "Mijn eerste boek, Teofilus, ging over alles wat Jezus heeft gedaan en geleerd, vanaf het begin tot de dag waarop Hij in de hemel werd opgenomen, nadat Hij aan de apostelen die Hij had uitgekozen, door de heilige Geest zijn opdracht had gegeven. Aan hen heeft Hij veertig dagen lang herhaaldelijk bewezen dat Hij na zijn lijden weer in leven was." (Handelingen 1, 1-3).

Vrije dag
In Nederland is Hemelvaartsdag nog steeds een officiële vrije dag. De laatste tijd wordt wel de vraag gesteld of Hemelvaart als vrije dag voor iedereen gehandhaafd moet worden. Steeds minder mensen beleven deze dag immers als een religieus feest. Er gaan zelfs stemmen op om, in wat onze 'multiculturele samenleving' heet, Hemelvaart en Tweede Pinksterdag te vervangen door een moslim- of een hindoefeest.

Dauwtrappen
Het is een oude traditie om op Hemelvaartsdag voor dag en dauw op te staan en in grote groepen te gaan wandelen. Dit wordt 'dauwtrappen' genoemd. In Overijssel was hetzelfde gebruik lange tijd beter bekend als 'hemelvaren'. Dauwtrappen werd vroeger zingend en blootsvoets gedaan. Het ritueel zou een zuiverende en genezende werking hebben, omdat dauw beschouwd werd als een goddelijk verschijnsel.

Germanen
Het dauwtrappen, ook wel dauwtreden genoemd, schijnt oorspronkelijk een Meifeest te zijn geweest, waarbij de wederopbloei van de natuur werd gevierd. Waarschijnlijk gingen de Germanen in voorchristelijke tijden naar de heilige wouden om daar de voorvaderen te vereren. Mogelijk heeft men dit gebruik later in verband gebracht met de katholieke Hemelvaartprocessies.
Bron: kro-ncrv.nl

Hemelvaart in de kunst Vele kunstenaars hebben door de eeuwen heen de hemelvaart van Jezus verbeeld. Deze fresco is terug te vinden in de Cappella degli Scrovegni in Padua en is gemaakt door Giotti di Bondone (rond 1300). Het verbeeldt de hemelvaart op zich, Jezus' verrijzenis is op een ander schilderij te zien. Merk op hoe Jezus' handen niet worden getoond.


Bron:www.kerknet.be


Glas 63 in de Sint-Janskerk in Gouda
Bron:upload.wikimedia.org

 

16 - 22 mei: Aandachtig lezen

"Doe als de koeien..."


Bron:zuivelonline.nl

Vanuit het klooster wordt opgeroepen om aandachtig te lezen: de lectio Divina. Letterlijk betekent dat ‘goddelijke of geestelijke lezing’ . Het is een manier van lezen die in veel opzichten haaks staat op hoe wij vaak lezen. Onze manier van lezen is er vaak op gericht om informatie en kennis te vergaren, het liefst in een zo kort mogelijke tijd. Wij scannen een tekst of nemen een tekst snel even ‘diagonaal door’. Het begrijpen staat daarbij steeds voorop. Lectio Divina is daarentegen een manier van lezen die er op gericht is te horen wat God de lezer vandaag in de tekst te zeggen heeft. Daarin staat het ontvangen centraal. Het is een vorm van mediterend Bijbellezen en het gaat in deze manier van lezen juist om ‘vertraging’, om de ruminatio zegt Benedictus, dat is wat koeien doen; herkauwen. Het is dus een vorm van slow reading. Langzaam en herhalen.

GoudAder lezing: ‘Aandachtig lezen’ op donderdag 27 mei om 20:00 uur, door hoogleraar en Karmeliet Hein Blommestijn. Deze lezing is via een livestream te volgen en online beschikbaar.

Hein Blommestijn is Karmeliet en woont op Schiermonnikoog in de gemeenschap Ad Montem die verbonden is met de monniken daar. Hein is o.a. hoogleraar in de mystieke theologie aan de Universiteit Gregoriana te Rome. Hij leest mystieke teksten en gedichten. Zo heeft hij bijvoorbeeld het boekje ‘Dichtersvisioen' geschreven met als ondertitel: ‘mystieke duidingen van de laatste gedichten van Joost Zwagerman’.

Hein Blommestijn leert ons aandachtig te lezen en bespreekt enkele gedichten van Joost Zwagerman en enkele fragmenten van teksten en gedichten van mystici. De teksten worden op de website van de Veste van te voren ter beschikking gesteld. Link: www.devestegouda.nl/home/goudader

Bron: www.devestegouda.nl

 

23 - 29 mei: Pinksteren

Voorbereid door Leonie

Als je kijkt naar de grote feesten van de kerk - Kerst, Pasen en Pinksteren - wordt het steeds lastiger iets concreets te zien. Kerst is een kindje. Pasen is al lastiger: een leeg graf. Maar Pinksteren? Adem, geest of wind. Schilders schilderen daarom graag vlammetjes, dan zie je tenminste nog iets. Kijk maar naar dit schilderij van El Greco:


Bron: artway.eu

Er is misschien niet zo veel te zien, toch is Pinksteren heel wezenlijk, dit is het feest waarop de armen uit de mouwen gaan, ook dat laat El Greco zien. De leerlingen worden aangezet om aan de slag te gaan, mensen worden opgeroepen zelf aan de slag te gaan, de kerk begint.

Het is een gekke naam: Pinksteren. Pinksteren is een verbastering van het Griekse woord pentakosta, dat vijftigste betekent. En dan weet je nog niet veel. Vijftigste wat? Uit Handelingen 2 weten we dat we het woord vijftigste moeten aanvullen met dag. Het gaat om de vijftigste dag, namelijk na Pasen.

Israël vierde op die dag altijd al feest, het wekenfeest. Na de uittocht uit Egypte krijgen ze (via Mozes) de wet van God. Regels om naar te kunnen leven, regels om straks hun land en samenleving mee in te kunnen richten. Ook hierbij gaat het dus om zelf aan de slag gaan, de samenleving inrichten, verantwoordelijkheid nemen.

Het plaatje is misschien niet zo duidelijk met Pinksteren: wat moeten we ons er precies bij denken? Pinksteren heeft van alles te maken met nu zelf verantwoordelijkheid nemen. Maar niet alleen, altijd in verbinding met de ander, altijd in verbinding met God. Daar heeft die Geest van God van alles mee te maken, met die verbinding, met die relatie.

De Geest inspireert, geeft geduld en moed en volharding, vrede en vreugde en liefde. De Geest van God geeft beweging, tot vandaag.

 

30 mei - 5 juni: Wandelen

Voorbereid door Joost

35_Wandelen_SBB.png

"Wandelen geeft een gevoel van vrijheid. Het is het tegenovergestelde van 'sneller, hoger, sterker'. Alles gaat langzamer als ik wandel; de wereld lijkt vriendelijker en heel even word ik niet in beslag genomen door dagelijkse beslommeringen als het huisouden, vergaderingen en het lezen van manuscripten. Door te wandelen begeef je je in een parallelle wereld." Zo begint het boek 'Het plezier van wandelen' van Erling Kagge.

De achterflap spreekt van avonturier Erling Kagge, die ook nog een ontdekkingsreiziger en bergbeklimmer blijkt te zijn. Tja, zo iemand van de buitencategorie, daar kunnen u en ik zich waarschijnlijk niet aan spiegelen. Dus mooi dat hij zo iets schrijft, maar wat zegt ons dat?

Het gekke is alleen dat de tekst ook voor mij zo klopt. Het geeft ook mijn gevoel weer. Van vele mensen hoor ik dat ze dit jaar meer zijn gaan wandelen. Korte momenten, als onderbreking van de werkzaamheden, of juist een langere dagtocht.

Ommetjes-app
De hersenstichting heeft vorig jaar de 'Ommetjes-app' gelanceerd. Dan krijg je punten voor je wandeling. Als je veel wandelt krijg je dus meer punten. Vroeg wandelen helpt ook. Hierdoor ontstaat er een soort van competitie: wie heeft de meeste punten? Er zijn ook heel wat 'badges' te verdienen. Zo wordt je beloond als je elke dag minimaal één wandeling maakt. Door dit alles is deze app een mooie stimulans om in beweging te komen en te blijven.

Maar is dit het gevoel dat Erling Kagge beschrijft? Is dit het gevoel van vrijheid? Komen we zo toch stiekem niet weer in de sfeer van het presteren?

De vreugde van wandelen
Wat maakt voor mij wandelen zo bijzonder? Ik doe een poging, al is er niet één afdoend antwoord. Zo is de ervaring van het gefluit van de vogels, de wind door de bomen en de rust in een bos een belangrijk element. Maar ik geniet ook van een wandeling terwijl ik naar muziek luister via mijn oordopjes. Er zit een meditatief element in: de ene voet voor de andere. Je hoeft niet meer te denken, lopen gaat vanzelf. Er zit iets filosofisch in: per stap zie je nauwelijks dat je vordert maar zodra je daar niet meer op let kan je ervaren dat je opeens een heel eind bent gevorderd.

Wat voor mij in ieder geval een belangrijk element is: je ervaart de omgeving anders. Je ziet meer omdat je snelheid zo beperkt is. Zo zag ik afgelopen week een merel druk bezig met heen en weer gooien van wat bladeren. Ik bleef even staan, en pas toen zag ik ook de vink op het zandpad. Prachtige schutkleuren. Opeens zie in een ooghoek nog iets bewegen: een specht op een bemoste boomstronk. Waarschijnlijk door het mos werd het kenmerkende gehak onhoorbaar. Maar zo dichtbij had ik een specht nog nooit gezien.

Samen wandelen
Ik wil nog één aspect van wandelen uitlichten: het samen wandelen. Naast elkaar lopend spreek je over allerlei zaken. Soms alleen over de lichte dingen, dat wat je onderweg ziet. Maar opvallend vaak juist ook over de belangrijke dingen uit elkaars levens. De theorie zou zijn dat dit komt omdat als je elkaar niet heel de tijd aan hoeft te kijken het praten makkelijker gaat. Feit is dat de mooiste gesprekken vaak wandelend waren. (Veel andere mooie gesprekken heb ik in de kroeg, maar dat is wellicht input voor een andere aflevering van 'Het goede leven').

Rondje om de kerk
Als gemeente lopen we elke zondag om 12 uur in tweetallen een rondje om de kerk. We maken de tweetallen ter plekke. Doe mee. Ervaar de vaak mooie paden die Gouda rijk is. Maar wie weet levert het een onverwacht gesprek op.

 

6 - 12 juni: Lied van de week

Voorbereid door Han

Als je de Bijbel leest en je zou daar op de woorden 'zingen' of 'muziek' gaat zoeken dan kom je daar vele bijbelteksten tegen. Een mooie tekst is die uit 1 Kronieken 13: 8 (als de ark van God wordt opgehaald):

David en de Israëlieten dansten vol overgave voor God, begeleid door zang en muziek van lieren, harpen, tamboerijnen, cimbalen en trompetten.

Naast zingen en muziek is een uiting van vreugde ook dansen. Een mooi lied dat daarbij aansluit is lied 839 uit het nieuwe liedboek:

Ik danste die morgen toen de schepping begon,
ik danste de dans van de sterren, maan en zon,
de golvende velden en de deinende zee
en alles wat ademt dat danste mee.

Van zo'n lied word je blij en vrolijk en heb je de neiging om te dansen, te springen en te klappen. "Muziek verbindt mensen" zegt André Rieu bij iedere show die hij geeft. Muziek verbindt niet alleen mensen, maar kan ons ook met God verbinden.

Sinds kort kennen we vanwege de digitale kerkdiensten het lied van de week gekozen door gemeenteleden. We hebben er al velen voorbij zien komen. Soms worden ze zelf gezongen, een andere keer door een paar gemeenteleden of via een digitale opname uit 'Nederland Zingt'. Naast de kennismaking met een gemeentelid die we al zolang niet (fysiek) gezien hebben is er de keuze van het gemeentelid voor een bepaald lied. En de toelichting voor de keuze van dit lied is heel divers. Soms is het gewoon de tekst van het lied dat alles zegt. Het zijn net die woorden die voor jou zou essentieel zijn voor jouw geloof in God.
Een andere keer is het de melodie die je raakt. Vaak zijn het liederen gekoppeld aan een bijzondere situatie, een herinnering, een vrolijke, feestelijke of een verdrietige gebeurtenis in je leven. Voor de één is het een strijdlied, een familielied en voor de ander het ultieme loflied waarin de Heer wordt geprezen. Weer anderen kiezen het lied omdat de woorden hem/haar troost geven of hoop schenken of omdat die woorden de liefde van God voor ons mensen tot uitdrukking brengen. Welk lied raakt u, raakt jou? Word je er vrolijk van of juist verdrietig? Schenkt het kracht? Is het de muziek die aanspreekt of zijn het de woorden? Neem eens een moment voor jouw lied van de week.


Bron: nl.m.wikipedia.org

 

13 - 19 juni: Vesper in de Ontmoetingskerk

Het leven vieren. Dat klinkt als het goede leven! Dat kan uitbundig door te dansen zoals Han vorige week schreef maar kan ook het in stilte zoeken naar God’s nabijheid. Naast de individuele zoektocht is er ook het verlangen om het zoeken van God’s aanwezigheid met elkaar te vieren. Aan het einde van de dag gebeurt dat in de rooms katholieke kerk, oosterse kerk en kloostergemeenschappen door het houden van een vesper of avondgebed. Het vieren van vespers komt ook in protestantse kring weer als vorm terug.

Anders dan in onze zondagochtendviering waarin prediking centraal staat, speelt bij de vespers de bezinning en beleving een belangrijkere rol. Het is van oudsher een viering tussen 5 en 6 in de middag waarin de psalmen, beurtzang, schriftlezing, stilte en het Onze Vader centraal staan. De psalmen en liederen in vespers hebben vele componisten in de afgelopen eeuwen geïnspireerd tot muzikale hoogtepunten.

Naast deelname aan vespers bij kloosterweekeinden werd ik vorig jaar geïnspireerd door de wekelijkse woensdagavond vespers in de St Jan. Zeer de moeite waard en aan te bevelen. Dat doet Leonie ook elke week in de zondagsbrief. De rust, schiftlezing, muziek, gebed, eenvoud en maximaal 30 minuten duur bracht mij ertoe om samen met andere gemeentegenoten te verkennen of dat niet ook een idee zou zijn voor de Ontmoetingskerk.

En jawel, er ligt nu een uitgewerkt voorstel voor een serie vespers op de zondagavond vanaf september t/m december, tweemaal per maand. Uiteraard wordt het niet een copie van de traditionele vespers in de St Jan maar een moderne variant waarin ook de Iona traditie wordt meegenomen. Al gaande het initiatief leek het aardig om op dezelfde zondagavond aansluitend een warme maaltijd te plannen. De kerkenraad denkt de komende tijd met ons mee. Op naar het goede leven met elkaar.

Met een hartelijke groet, Erik Wijlhuizen

Bron: www.protestantshuizen.nl

 

20 - 26 juni: Ik wens jou

Voorbereid door Nelleke de Jong, diaconaal consulent PKN Gouda

Het 'goede leven', wat is dat eigenlijk? Is dat iets waar je je hele leven naar op zoek blijft, of kun je dat ergens vinden en heb je het dan? Kort geleden ben ik begonnen als diaconaal consulent hier in Gouda. Eén van de mooie dingen van deze baan is dat ik heel veel mensen ontmoet die zich ieder op hun eigen manier inzetten voor anderen en de wereld om hen heen.

Het zien van al die voorbeelden, en het horen van die verhalen doet me beseffen: het goede leven maak je niet alleen. Het goede leven leef je samen. Het goede leven ontstaat, door een ander te zien én door jezelf te laten zien. Door er voor een ander te zijn, én een ander er voor jou te laten zijn. Door elkaar het goede toe te wensen, betrokken te zijn op wat goed is voor elkaar. Dat vind ik mooi verwoord in het onderstaande liedje van Trinity, 'Ik wens jou'. Als we in ons leven zo op elkaar betrokken zijn, komt het goede leven elke keer een stukje dichterbij.

Ik wens jou - Trinity

Ik wens jou een dak boven je hoofd
Dat je huis een thuis mag zijn, je tafel vol met brood
Dat je rustig slapen kunt, de hele nacht
Dat de liefde van je leven op je wacht

Ik wens jou genoeg om door te gaan
Dat je rijkdom vindt, door ook van weinig te bestaan
Ik wens jou volle dagen toe en vrije tijd
Met kind'ren om je heen tot aan het eind

Een muur voor de wind
Een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dichtbij jou
Een muur voor de wind
Een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dichtbij jou

Ik wens jou vrede toe om wie je bent
Dat je lacht en huilt met al de mensen die je kent
Dat de liefde aan je hart vervulling geeft
In elk van de seizoenen dat je leeft

Ik bescherm je voor de wind en vind voor jou een schuilplaats
In de nacht maak ik een vuur, want dan word jij niet bang
In het donker loop ik naast je als een trouwe engel
Ik ben hier, wij gaan samen, heel je leven lang

Te beluisteren op YouTube

Bron: i.pinimg.com

Bron:encrypted-tbn0.gstatic.com